Artykuł sponsorowany
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść artykułu i osobiste poglądy autora.
Bloczki z betonu komórkowego są jednym z najpopularniejszych materiałów budowlanych stosowanych zarówno w budowie domów jednorodzinnych, jak i większych obiektów. Ich lekkość, doskonała izolacja termiczna i łatwość obróbki sprawiają, że są chętnie wybierane do wznoszenia różnych typów ścian. Jednak pojawia się pytanie, czy bloczki komórkowe nadają się również do budowy ścian nośnych, które muszą wytrzymać duże obciążenia i zapewnić stabilność konstrukcji.
Bloczek komórkowy, znany również jako beton komórkowy, to materiał budowlany wykonany z mieszanki cementu, piasku, wapna i wody, do której dodawany jest gazotwórczy środek (najczęściej proszek aluminiowy). Dzięki tej reakcji w strukturze bloczków powstają mikroskopijne pory, które sprawiają, że materiał jest lekki, a jednocześnie dobrze izoluje ciepło.
Bloczki komórkowe występują w różnych klasach gęstości, które wpływają na ich wytrzymałość oraz właściwości termoizolacyjne. Materiał ten jest bardzo łatwy w obróbce – można go ciąć piłą ręczną, co ułatwia precyzyjne dopasowanie do projektu. Jego powszechne zastosowanie wynika z dobrej izolacji termicznej i stosunkowo łatwego montażu.
Bloczki komórkowe mogą być stosowane do budowy ścian nośnych, jednak ich właściwości wytrzymałościowe zależą od gęstości oraz klasy wytrzymałości na ściskanie. Standardowe bloczki o gęstości 400-500 kg/m³ mają stosunkowo niską wytrzymałość i są bardziej odpowiednie do ścian działowych oraz warstw osłonowych.
Natomiast do ścian nośnych stosuje się bloczki o wyższej gęstości (np. 600-700 kg/m³) i klasie wytrzymałości na ściskanie co najmniej 3-4 MPa. W praktyce oznacza to, że bloczki komórkowe mogą być używane w budowie ścian nośnych w budynkach jedno- i dwukondygnacyjnych, ale w przypadku wyższych konstrukcji konieczne jest dodatkowe wzmocnienie konstrukcji za pomocą słupów żelbetowych lub wieńców wzmacniających.
Jednym z największych atutów bloczków komórkowych jest ich doskonała izolacyjność termiczna. Dzięki porowatej strukturze materiał ten skutecznie zapobiega utracie ciepła, co czyni go idealnym wyborem w budownictwie energooszczędnym. Dodatkowo bloczki te są lekkie, co ułatwia ich transport i montaż, a także skraca czas budowy.
Jednak bloczki komórkowe mają również pewne ograniczenia. Ich wytrzymałość na ściskanie jest niższa niż w przypadku tradycyjnej cegły czy pustaków ceramicznych, co oznacza, że w przypadku budynków wielokondygnacyjnych konieczne jest zastosowanie dodatkowych elementów wzmacniających. Ponadto beton komórkowy jest bardziej podatny na nasiąkanie wodą niż inne materiały, dlatego wymaga odpowiedniego zabezpieczenia przed wilgocią, zwłaszcza w miejscach narażonych na długotrwałe opady lub kontakt z wodą gruntową.
